BIP
AKTUALNOŚCI
Niezapomniana lekcja historii
04.02.2019
Żołnierze służby przygotowawczej oddają hołd Wielkopolanom pomordowanym w Forcie VII.

W czasie wolnym od intensywnego szkolenia żołnierze służby przygotowawczej Centrum Szkolenia Wojsk Lądowych w Poznaniu zwiedzają Fortu VII - Muzeum Martyrologii Wielkopolan.

     To dobra lekcja historii, która wzbudza duże zainteresowanie elewów. Ekspozycja Muzeum Martyrologii Wielkopolan – Fort VII poszerza wiedzę żołnierzy o zbrodniach popełnianych przez hitlerowców na mieszkańcach Wielkopolski. Podczas oglądania eksponatów i słuchania opowieści przewodników elewi uświadamiają sobie jak wielkiego strachu i cierpienia doświadczali Polacy podczas II wojny światowej. W kazamatach czuć grozę tamtych okrutnych czasów.

     Z Fortem VII związane są losy ludzi, którzy zapisali wspaniałe karty w historii Polski –  naukowców, wybitnych artystów, zasłużonych nauczycieli, harcerzy, oddanych służbie Bogu i Ojczyźnie duchownych, osób budujących potencjał gospodarczy Wielkopolski, czy wreszcie powstańców wielkopolskich i śląskich oraz uczestników ruchu oporu, którzy zbrojnie walczyli o niepodległość Rzeczypospolitej.

     Zwiedzając Fort VII żołnierze zdobywają także elementarną wiedzę na temat poznańskich fortyfikacji oraz mogą poczuć chłodną atmosferę dużego obiektu fortyfikacyjnego. Na przełomie XIX i XX stulecia twierdza fortowa w Poznaniu, w skład której wchodził Fort VII, była największą niemiecką twierdzą zbudowaną dla obrony wschodnich granic II Rzeszy.
 
 
Zdjęcia: Marcin Figaj
 
*****
 
     W październiku 1939 r. hitlerowskie Niemcy utworzyły w Forcie VII pierwszy na ziemiach polskich obóz koncentracyjny – Konzentrationslager Posen. Oficjalna nazwa obozu była później zmieniana dwukrotnie. Przez Niemców Fort VII określany był potocznie jako Lager der Blutrache – „obóz krwawej zemsty”. Obóz w Forcie VII był największym w Wielkopolsce ośrodkiem eksterminacji polskich elit, miejscem, w którym niemieccy oprawcy dopuszczali się niewyobrażalnego okrucieństwa. Więźniowie często byli przenoszeni do obozów budzących wyjątkową grozę, np. Auschwitz, Dachau, Gross-Rosen, Mathausen-Gusen, Buchenwald i in. W początkowym okresie istnienia obozu koncentracyjnego w Forcie VII kierowano do niego przede wszystkim osoby, które władze niemieckie uznawały za przeciwników politycznych lub wrogów Niemiec i Niemców. W pierwszej kolejności rozprawiono się z inteligencją wielkopolską jako możliwym zarzewiem przyszłego buntu oraz z powstańcami wielkopolskimi i śląskimi uznawanymi za zdrajców niemieckiego państwa. Wraz z powstaniem i rozwojem na terenie Poznania i Wielkopolski struktur cywilnych i wojskowych Polskiego Państwa Podziemnego, coraz większą grupę więźniów stanowili przedstawiciele różnych tajnych organizacji, których działania były wymierzone przeciwko III Rzeszy.
     Fort VII był pierwszym obozem, w którym niemieccy oprawcy użyli gazu do masowego mordowania ludności cywilnej. W październiku 1939 r., krótko po otwarciu Konzentrationslager Posen, w jednej z remiz artyleryjskich Fortu VII Niemcy uruchomili testową komorę gazową, w której stosowano przywożony w butlach tlenek węgla (czad). Ofiarami testów było kilkuset pacjentów Zakładu Psychiatrycznego w Owińskach oraz oddziału psychiatrycznego Kliniki Neurologiczno-Psychiatrycznej Uniwersytetu Poznańskiego. Proceder uśmiercania gazem trwał blisko dwa miesiące. Testy zarzucono, gdyż tlenek węgla uznano za mało „efektywny” środek zabijania.
Źródło: http://www.wmn.poznan.pl
Ministerstwo Obrony Narodowej
Katalog stron wojskowych